Opis:
Fala strajków latem 1980 r., a następnie powstanie „Solidarności” wywołały najpoważniejszy w historii PRL kryzys państwa komunistycznego i destabilizację systemu opartego na hegemonicznej pozycji Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Podważenie roli PZPR sprawiło, że partia ta już nigdy nie podniosła się z ideologicznej klęski.
Badacze dziejów „Solidarności”, światowego fenomenu, od początku mieli trudności ze zdefiniowaniem tego, co stworzyli Polacy pod formułą związku zawodowego. „Solidarność” nazywano rewolucyjnym ruchem społecznym o żywiołowym charakterze, trudnym do ujęcia w określone ramy organizacyjne. Przywoływano określenie Jadwigi Staniszkis o „samoograniczającej się rewolucji”. Inni historycy, podkreślający patriotyczny charakter ruchu uznawali, że społeczeństwo polskie, pomne doświadczeń poprzednich pokoleń, zorganizowało kolejne powstanie narodowe, ale bez walki zbrojnej.
Zrodził nas sierpniowy bunt Robotników Wybrzeża”. Region Świętokrzyski NSZZ Solidarność 1980-1981 - PDF